Mütevazılığımdan olsa da sessizliğim, tarih öncesine uzanan geçmişimle, üç imparatorluğun şahidiyim.
Lale bahçeleriyle süslü saraylarımda, Fatih’in İstanbul arzusuyla uykusuzluk çektiği gecelerin tanığı, mimari sınırları zorlayacak kadar büyük bir kubbe hayaliyle sokaklarımı arşınlayan Sinan’ın kendini bulduğu Der-i Saadet’im.
Yüreğime acı saldıysa da sokaklarımı kül eden yangınlar, kanıma dokunduysa da zulmün sınırlarını zorlayan işgaller... Ve sarayımı alıp götürdüyse de benden kuşatmalar, ben hala Edirne’yim!
Tarihe eşsiz kanıtlar sunarken hanlar, hamamlar, külliye ve camilerim, yiğitliğin değerini artıran Sarayiçi’nde yedi düvele nam salan pehlivanlarım var benim!
Bereket kaynağı nehirlerime kurdela gibi yakışan köprülerim buluşmanın coşkusu olup yazılır şairlerin dizelerine, sanatın suretsiz yüceliğidir sonsuzluğa uzanan minarelerim. Nakış nakış işlenmiş imaretlerim paylaşmanın sadeliği, yüzyıllara meydan okuyan kervansaraylarım vücuda gelişidir karakterimi yücelten misafirperverliğin...
Lakin efsanelerimi duyman yetmez; ve dillere destan mirasımı yaşamadan bilemezsin...
Gözüm yolda olacak; seni de bekleyeceğim... Eşsiz bir zamanı bahşetmekle kalmayıp fotoğraf karelerine sabitlenecek anılarına, yüzyıllardır yüreğimde saklı tuttuğum sırrımı, sana da söyleyeceğim...
